Muziektent Zoutelande

Is er nog een kans op een derde leven voor de muziektent?


Door Annemarie Zevenbergen
D
e met veel herinnerin­gen omgeven muzikale tempel aan de Zoute­landse Langstraat lijkt geen lang leven meer beschoren.
De muziektent, zwaar aangetast door de tand des tijds, verdwijnt daar in ieder geval. Maar wat dan... Een rondgang door een dorp waar muziek zijn sporen heeft nagela­ten.
Tussen de sinaasappels en de spruitjes - 'doe maar kleintjes, die bin lekkerder' - gaat het gesprek over de muziektent. De groente­en fruitkraam van Tramper staat bijna vast aan de vuilwitte houten muziektent. Ondanks de kou is groenteboer Tramper goed op dreef. Hij weet echter niet veel over de muziektent te vertellen.
Maar de Zoutelandse mevrouw Dingemanse (79) herinnert zich zelfs de allereerste muziektent, in toen nog de stad Zoutelande. „Die stond in de duinen. Hij werd in 1958 afgebroken omdat de dijk werd aangelegd. Ik weet nog goed hoe belangrijk de muziektent voor ons was. We hadden toentertijd ook niet veel meer dan muziek.
Dus als er een uitvoering was, hos­ten we allemaal vrolijk mee. Ik weet niet waarom deze hier niet gewoon kan blijven staan."
De andere kopers aan de markt­kraam zien het bouwwerk ook met lede ogen verdwijnen. Zij snappen niet waarom het ding daar weg moet. En als dat al moet, dan zouden ze graag zien dat de muziektent elders een nieuw le­ven krijgt. Want: „Waar moet je anders naar muziek luisteren?" Of: „Waar moeten de muzikanten straks blijven als het publiek op de trappen van dat open theater zit?"
Grinnikend: „ Zwevend boven de diek of zo?"
Het veelbesproken gebouwtje ziet er echter niet florissant meer uit.
Het houtwerk vertoont scheuren.
De zwarte stenen gedenkplaats is nog goed te lezen. Die werd inge­metseld ter herdenking aan de offi­ciële opening in 1992. Destijds ver­richt door gedeputeerde L. Neder­hoed- Zeilstra en burgemeester drs W.J. Plomp. Niemand kon toen be­vroeden dat de tent nu het slacht­offer dreigt te worden van de sloophamer. De huidige muziektent stond vroe­ger aan het Oranjeplein en is ge­bouwd door leden van de muziek­vereniging Luctor et Emergo.
Oud-voorzitter van de muziekvere­niging Piet Francke weet nog hoe dat toen ging. „De tent is gebouwd bovenop een zogenaamde BB-bun­ker.
Dus vóór de leden van de mu­ziekvereniging aan het bouwen konden beginnen, moest een die­pe kuil gegraven worden voor die schuilkelder. Ik heb als jongetje van een jaar of twaalf, dertien mee­geholpen met graven. Dat was een werk, in die vette klei..." Hans Sakkers, bunkerkenner en schrijver van een aantal boeken daarover, herinnert zich die bewus­te BB-bunkers. „Die werden neer­gezet in de periode van de Koude Oorlog. Het gemeentebestuur zou daarin kunnen schuilen in geval van een atoombom. Een waanzin- nige tijd. Stel je voor, de hele we­reld ontploft rondom je heen en jij zit in je schuilkeldertje onder de muziektent." De bunker werd een jaar of twee geleden geruis­loos 'geruimd'. Sakkers: „Ik heb me daar toen mee bezig gehou­den. Het was toch een symbool voor die tijd. Wij zijn echt een volk van opruimers. Jammer, want zoiets komt dus nooit meer terug."
De bouw begon in 1961 en de mu­ziektent werd in 1964 in gebruik genomen. Begin jaren negentig verkaste het bouwsel naar de hui­dige plaats, aan de Langstraat. Op de plaats waar bunker en muziek­tent stonden, is nu een houten kunstwerk te vinden. Overigens ook danig aangetast door weersin­vloeden. Volgens Jeanette Marcus­se van de dorpsraad van Zoutelan­de verdwijnt dat ook. „Wij heb­ben als dorpsraad aan de gemeen­te voorgesteld om de muziektent daar weer in oude glorie te herstel­len. Maar ja, daar hangt aan prijs­kaartje aan. We hebben ook ande­re alternatieven aangedragen. Op het hoogste punt op de duinen bijvoorbeeld, bij strandtent de Branding. Of bij de eerste strand­overgang bij de speeltuin. Maar dan moet de gemeente eerst beter in de slappe was komen te zitten.
Want onze voorstellen worden af­geschoten."
Of er nog een derde leven is voor de zo geplaagde muziektent? Dat blijft voorlopig een open vraag.


Foto 1: Lex de Meester
Foto 2: Adviesburo Ruimte en groen