Speurtocht naar Snabbeldorp

Speurtocht naar het oude Snabbeldorp                              1 mei 2012


Waar ligt toch Snabbeldorp? Het dorp dat volgens de zogenaamde Rode Lijst in de vergetelheid dreigt te raken. Herinneringen van iemand die er geboren en getogen is.

door René Schrier

Brigdamme, Kleverskerke, Bath, Schuddebeurs, West-Souburg, kennen we allemaal. Maar Snabbeldorp? Ook enige rondvraag onder de collega's maakt me niet wijzer. Dan maar de toevlucht tot Google genomen. Daarop staat te lezen dat er op 31 december 1930 30 inwoners in Snabbeldorp woonden; 16 mannen en 14 vrouwen. Ook is een geallieerde kaart van oktober 1944 te vinden waarop Snabbeldorp staat afgebeeld. Ik weet waar ik naar toe moet. Het dorp ligt of lag tussen Zoutelande en Westkapelle. Op naar de Walcherse kust. Ergens tussen Zoutelande enWestkapelle dus, daar waar een zijweg min of meer haaks op de Westkapelseweg staat. Ik kom op de Melsesweg terecht en besluit het daar maar eens te proberen. Het is meteen raak. Op een schuurtje bij een boerderij prijkt een bordje Snabbelhoeve. Dat kan niet missen. Aan de Melsesweg staan een paar boerderijen. De bewuste Snabbelhoeve omvat een aantal recreatie-woningen en het huis van de eigenaar. Daar is afgezien van een tuinman geen levende ziel te bekennen. Een deurtje en 100 meter verder woont de familie Oreel. Maar die is ook niet zo bekend met de lokale geschiedenis, want ze wonen er nog maar een jaar of zeven. Ik krijg het advies het eens bij de camping aan de andere kant van de weg te proberen. Die mensen wonen er al langer, krijg ik mee.

Een schot in de roos. Han Lous van Camping Janse weet wel waar Snabbeldorp te vinden is. Precies daar waar we staan. Snabbeldorp was een verzameling boerderijen, een gehucht. In tegenstelling tot Boudewijnskerke en Sint Janskerke in de buurt heeft het geen eigen naambord. Het steekt Han een beetje dat die gehuchten wel een naambord hebben en Snabbeldorp niet. ,, Het is eigenlijk zonde dat het weggaat. Er zijn nog maar een paar mensen die de naam Snabbeldorp nog kennen en gebruiken.'' Hij heeft wel eens een balletje opgegooid voor de plaatsing van een bord, maar dat is er nooit van gekomen.

Over de geschiedenis van Snabbeldorp weet hij zelf niet zo veel. Daarvoor moeten we bij zijn moeder zijn. Zij is een geboren en getogen inwoner van Snabbeldorp en woont nog steeds in haar geboorte­huis aan de overkant van de weg. Katharina Lous-Janse zit lekker in het voorjaarszonnetje achter in haar tuin. In 1933 werd ze inderdaad in diezelfde woning geboren. Daar woonde het gezin met opa, vader en moeder en drie kinderen. Ze weet nog wel wat van het oude Snabbeldorp. Bijvoorbeeld over de beschietingen in de oorlog. Die hebben ook in Snabbeldorp heel wat schade aangericht. Een naburige boerderij is in het oorlogsgeweld verdwenen. Op 7 oktober 1944 werd de Britse RAF-piloot Reginald William James met zijn Airspeed Oxford bij Snabbeldorp neergeschoten. In die periode zijn de inwoners van Snabbeldorp ook enige tijd geëvacueerd geweest. Ze kwamen op Zoutelande terecht.

,, In 1946 zijn we terug gekomen. Winkels waren er niet, alleen boerderijen en arbeiderswoningen. Leurders kwamen wel langs de deur. Er waren er heel wat in die tijd.'' Uit de woorden van de heer en mevrouw Lous blijkt dat veel van de inwoners van Snabbeldorp op enige manier (verre) familie van elkaar waren. Er woonden meerdere Janse's. Piet Lous, de man van Katharina, weet zich ook te herinneren dat Adrie Stroo uit Snabbeldorp kwam. In de verte ook nog familie. Die heeft het nog tot aanvaller van de voetbalclub Vlissingen gebracht.

Katharina had het niet zo op de naam Snabbeldorp. Als ze vroeger op school kwam met haar buurtgenoten, werden ze er wel eens mee gepest. 'Daar heb je de Snabbeldorpers'. Het had voor haar altijd een negatieve klank, Waarom weet ze ook niet goed. Misschien wel door die pesterijen op school.

Haar opa is de camping begonnen waar Han nu de scepter zwaait. Dat was eerst een weiland. Wat dat betreft is er veel veranderd. De toeristen hebben het gehucht ontdekt, zonder dat ze weten waar ze zijn. Daarom zou het bord dat Han op het oog heeft zo gek nog niet zijn. Snabbeldorp aan de vergetelheid ontrukt. Ik verlaat het gehucht met een flinke bos rabarber onder de arm Vers uit de tuin van Katharina en Piet. Met dank.



Katharina Janse- Lous op de regenput bij het huis in Snabbeldorp waar ze geboren is.
foto René Schrier